Amsterdam slaapt nooit. En Lieke Hester ook bijna niet.

Als hoofdagent bij politiebureau Burgwallen in het hart van de stad heeft ze inmiddels genoeg meegemaakt om een heel leven mee te vullen. Dat leven deelt ze in dit boek: rauw, eerlijk en met de droge humor die je nodig hebt om dit vak vol te houden.

Van een verwarde man die al voor de derde keer deze week zijn opwachting maakt op het Centraal Station, tot een stille lijkvinding in een bovenwoning waar de buren niets hebben gemerkt. Van een winkeldief die met indrukwekkende regelmaat terugkeert, tot een moment waarop alles wegvalt en er alleen nog een mens tegenover je staat die het niet meer ziet zitten. Lieke is erbij. Altijd weer.

Het wordt ook steeds gekker laat zien wat er schuilgaat achter het uniform: de galgenhumor op de meldkamer, de kameraadschap met collega's na een zware dienst, de twijfels, de triomfjes en de verhalen die je nooit vergeet. Want politiewerk is geen proceduredrama uit een tv-serie. Het is rommelig, menselijk en soms ronduit onvoorstelbaar.

Lieke Hester werd bekend als de leukste politieagent van Nederland – en dat lees je op elke pagina. Niet omdat ze de moeilijke kanten van haar werk wegmoffelt, maar juist omdat ze ze recht in de ogen kijkt. Met humor, medeleven en een scherpe blik op de maatschappij zoals die er echt uitziet, op straat, in de nacht, in Amsterdam.

Voor iedereen die wil weten wat het echt betekent om agent te zijn.

We doen er alles aan om onze kinderen veilig te houden. Fietshelmen, autogordels, strenge regels op het schoolplein. Maar ondertussen geven we ze op hun twaalfde een apparaat in handen dat hun brein stiller, angstiger en eenzamer maakt – en we kijken nauwelijks toe.

Sociaal psycholoog Jonathan Haidt legt in dit indringende boek bloot wat er werkelijk gebeurt met een generatie die opgroeide met de smartphone en sociale media binnen handbereik. Zijn conclusie is ongemakkelijk: de geestelijke gezondheid van jongeren is in vrije val, en de cijfers liegen er niet om. Angststoornissen, depressies, zelfbeschadiging – het zijn geen incidenten meer, het is een patroon.

Haidt laat zien dat meisjes en jongens dit anders ervaren, maar even hard worden geraakt. Meisjes verdwijnen in een wereld van vergelijking, afwijzing en sociale druk die nooit ophoudt. Jongens trekken zich terug uit het echte leven en vinden in schermen een schijnwereld die hen langzaam isoleert – van vrienden, van school, van zichzelf.

Maar Generatie angststoornis is geen boek van hopeloze cijfers en doemscenario's. Het is een oproep tot actie. Haidt beschrijft helder wat ouders, leraren, scholen, techbedrijven én overheden kunnen doen om het tij te keren. Want dit is geen probleem dat je als individu alleen oplost – het vraagt om een collectief antwoord.

Een onmisbaar boek voor iedereen die kinderen opvoedt, begeleidt of gewoon begrijpen wil wat er met deze generatie aan de hand is.

Vrijheid heeft een prijs en Lale Gül heeft die prijs betaald.

Met haar debuutroman Ik ga leven raakte ze in 2021 een gevoelige snaar in Nederland. Haar eerlijke verslag van het leven binnen een streng religieuze gemeenschap, en haar verlangen om daaruit te breken, sloeg in als een bom.

In 'Ik ben vrij' vertelt ze wat er daarna kwam.

Het nieuwe leven bracht haar wat ze altijd had gewild: succes, erkenning, vrijheid om zichzelf te zijn. Ze won prijzen, ontmoette nieuwe mensen en leefde eindelijk op haar eigen voorwaarden. Maar tegelijkertijd verloor ze bijna alles wat ze ooit had. Haar familie keerde haar de rug toe. Oude vrienden verdwenen. Zelfs haar zusje liet haar vallen. En ze werd bedreigd.

Lale schrijft goudeerlijk over de eenzaamheid die vrijheid soms met zich meebrengt. Ze romantiseert niets en ze spaart zichzelf niet.

Ik ben vrij is een portret van een vrouw die een keuze maakte en daar volledig achterstaat. Ook als dat pijn doet. 

Tom van der Weerd is al zijn hele leven toegewijd aan het brandweervak. Opgegroeid in een brandweergezin, waar zijn vader hem voorging, stapte hij op vijftienjarige leeftijd voor het eerst in zijn brandweerkleding bij de jeugdbrandweer. Tegenwoordig is hij bevelvoerder en leidt hij de kazerne in Kampen. Daarnaast draait hij hits bij Qmusic. Maar de brandweer? Dat is voor hem geen bijbaan; het is een passie die in zijn bloed zit.

In 'PRIO 1' neemt hij je mee naar de plekken waar hij komt als anderen wegrennen. Woningbranden waarbij elke seconde telt. Drenkelingen in de IJssel. Verdachte gasmeldingen waarbij je niet weet wat je aantreft. Reddingen met de hoogwerker waarbij één verkeerde beweging te veel is. Maar ook de stille momenten erna, op de kazerne, met collega's die precies begrijpen wat je net hebt meegemaakt.

Tom schrijft zoals hij is: direct, eerlijk en zonder opsmuk. De verhalen zijn soms zwaar, soms ontroerend en soms ronduit hilarisch – want ook dat hoort bij dit vak. Hij laat zien wat het betekent om keer op keer klaar te staan voor vreemden, en wat dat met je doet als mens.