Hier vind je boeken over longziektes die je raken. Bij elk boek heb ik een YouTube-video toegevoegd, zoals een interview met de schrijver. Door de video's komen de boeken echt tot leven.
Jaimy
Geschreven door Joep Scheepers, verschenen in december 2025
In Jaimy vertelt Joep Scheepers het aangrijpende levensverhaal van Jaimy Vanenburg, zijn grote liefde, die ondanks haar levenslust en ambitie vanaf jonge leeftijd moest leven met een zware chronische longziekte. Als advocaat en moeder van Len probeerde Jaimy haar dromen waar te maken, terwijl haar lichaam steeds verder verzwakte. Na haar zwangerschap daalde haar longfunctie tot een gevaarlijke 13 procent, gevolgd door een reeks medische beproevingen: een coma, een dubbele longtransplantatie, een hartstilstand en zelfs kanker. Toch vocht Jaimy onvermoeibaar door, en Scheepers beschrijft hun gezamenlijke strijd met hartverscheurende eerlijkheid.
Een maand voor haar onverwachte overlijden begon Jaimy aan de opzet van het boek dat ze ooit wilde schrijven. Joep Scheepers besloot dit werk alsnog te voltooien, gedreven door haar motto: vergeet niet te leven. Het resultaat is een intieme, liefdevolle ode aan een vrouw die met haar kracht, kwetsbaarheid en openhartige online aanwezigheid velen heeft geraakt. Deze limited edition eerste druk met panterprint op snee maakt Jaimy extra bijzonder.
Joep schreef een boek voor zijn overleden vriendin Jaimy Vanenburg | RTL Tonight
We gaan het hebben over Jaimy Vanenburg. Dochter van oud-voetballer Gerald Vanenburg en Mariël Hosemans. Zus van Phillis. Geliefde van Joep. Moeder van de kleine Len. Op 5 augustus vorig jaar overleed Jaimy. Ze stond volop in het leven en had de gave een ruimte te vullen met positieve energie.
Erwin Olaf Springveld - Hard werken, hard feesten
Geschreven door Mischa Cohen, verschenen in oktober 2024
Het was een schok toen Erwin Olaf vorig jaar onverwacht overleed, terwijl hij herstelde van een longtransplantatie. In de jaren tachtig en negentig werd hij bekend door zijn extravagante, soms seksueel expliciete foto’s. Hij liet zich inspireren door Robert Mapplethorpe, Hans van Manen en Paul Blanca en vond zijn muzen in discotheek Club RoXY te Amsterdam. Later ontwikkelde hij zich van rebelse avant-gardist tot gevierd kunstenaar. Honderdduizenden bezochten zijn exposities, van Den Haag tot Shanghai. Daarbij bleef hij zichzelf trouw als schepper van een eigen universum, die onvermoeibaar streed voor de rechten van de queer-gemeenschap.
Een progressieve longziekte maakte dat Erwin Olaf zijn nalatenschap op orde wilde brengen en meewerkte aan dit boek over zijn leven en zijn werk. ‘Ik hoef er niet geweldig uit te komen. Maar ik wil wel dat het klópt.’ Mischa Cohen volgde Erwin Olaf jarenlang en kreeg toegang tot zijn archief en tot zijn leven. Hij sprak met geliefden, vrienden, collega’s, galeristen, curatoren, muzen en familie, en was aanwezig bij fotoshoots. Samen selecteerden ze foto’s uit zijn oeuvre en privéleven. En tenslotte waren er de laatste, emotionele ontmoetingen in een steriele ziekenhuiskamer.
Eerbetoon aan fotograaf en activist Erwin Olaf in het Stedelijk
Het was de grote droom van fotograaf en activist Erwin Olaf. Een solotentoonstelling in het Stedelijk Museum. Twee jaar nadat hij overleed aan de gevolgen van een longtransplantatie komt die wens nu uit. Manager, steun en toeverlaat Shirley den Hartog maakte samen met het museum de expositie, genaamd Freedom. Ze werkte 28 jaar met hem samen en beheert zijn nalatenschap waarmee de fotograaf aandacht vroeg voor vrijheid en acceptatie. "Dit is wel waarvoor je het doet", zegt Shirley den Hartog, die kort na het plotselinge overlijden van Erwin Olaf in 2023 contact zocht met het Stedelijk Museum. Nu hangt er een metersgroot portret van de wereldberoemde fotograaf en activist op het museum dat, tot ergernis van Olaf, nooit een solotentoonstelling aan hem wijdde. "Erwin op het Stedelijk uitkijkend over het Museumplein, zijn grote droom. Ik ben hier wel heel erg trots op", zegt Den Hartog. "Maar verdriet heb ik ook omdat Erwin dit niet meer mee mag maken." De carrière van Erwin Olaf startte in de vroege jaren '80 met journalistiek werk. Zo fotografeerde hij tijdens demonstraties voor homorechten en maakte hij foto's van het uitgaansleven in de queer gemeenschap. Kunnen zijn wie je bent en vrijheid van meningsuiting blijkt de basis waaruit hij zijn leven lang blijft fotograferen, vertelt Den Hartog. "'Macht, onmacht. Lichaam, protest en racisme en ook vreugde; vanuit die onderwerpen hebben we allemaal prikborden gemaakt op de studio, en heb ik iedereen gevraagd, ga er maar foto's bij prikken wat daar bij hoort."